ROMANTIC
posted on 30 Sep 2009 00:53 by linazayamondrianฉันเป็นคนเพื่อนน้อย
ทุกคนอาจจะไม่เชื่อ
เพราะจากนิสัยและความพูดมากของฉันมันบ่งบอกว่าฉันเพื่อนเยอะ
นั่นก็เรื่องที่คุณคิด
แต่คนที่ฉํนให้คำว่าเพื่อนได้จริงๆในความรู้สึกมีน้อยเหลือเกิน
ตอนที่ฉันยังเด็ก
ฉันเคยฝัน ว่าอยากให้มีใครซักคน
คนที่เป็นเหมือนยอดมนุษย์ใจดี
คนที่จะพาฉันไปไกลแสนไกล
รับฉันไปอยู่กับเค้าที่ไหนซักที่
หลบหนีออกจากสังคมใจร้ายที่ฉันพบเจอ
ฉันเคยภาวนาขอ ขอร้อง จนแอบสวดมนต์ก่อนนอนทุกวัน
เพื่อจะได้เจอคนๆนั้นเร็วๆเสียที
และจนถึงวันนี้ ชีวิตฉันเปลี่ยนไปมากมาย
ฉันไม่ใช่เด็กผู้หญิงที่จะร้องขออะไรจากสิ่งที่มองไม่เห็น
ฉันกลายเป็นเด็กผู้หญิงนิสัยเสียปากร้าย
ที่ต้องการและดื้อรั้น ดันทุรังในความเชื่อของตัวเองหัวชนฝา
เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ
ซึ่งความปรารถนาของฉัน
เพราะฉันเรียนรู้จากโลก ว่าถ้าเราไม่สู้ เราก็ตาย
เมื่อสองสามวันก่อน
ฉันถามแม่ฉันถามท่านว่าท่านเสียใจหรือเปล่า ที่มีฉันเป็นลูก
ที่ฉันออกจากอ้อมอกของท่านเร็วเหลือเกิน
ที่ฉันแข็งก้าวกับท่าน และทำร้ายจิตใจท่านมากมายเหลือเกิน
แทนที่แม่จะตอบว่าเสียใจแต่แม่กลับตอบว่า ไม่เลย
แม่ดีใจที่มีฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของท่าน
ฉันเป็นลูกสาวที่ท่านสุดแสนจะภาคภูมิใจ
เพราะฉันให้ท่านดูแลน้อยมากเหลือเกิน
ฟังแล้วไม่รู้จะเสียใจหรือจะดีใจดี
กับเพื่อนๆของฉัน(ต่อ)เพื่อนแท้ในชีวิตฉันมีแค่ไม่กี่คน
เพื่อนสนิทก็เพิ่มขึ้นมาหน่อย
แต่เมื่อเอาทั้งสองประเภทมารวมกันแล้วก็ยังคงสามารถใช้นิ้วทั้งสิบนับได้
ไม่ขาดตกบกพร่องไปซักคนเดียว
ฉันจึงค่อนข้างมั่นใจมากว่าตัวเองเพื่อนน้อย
ส่วนเพื่อนทั่วๆไปแบบที่เค้าเรียกกัน ฉันก็พอมีอยู่บ้าง
ก็เพื่อนสมัยม.ปลายทั้งห้องนั่นละ 1 กลุ่มแล้วน้อยหรือเยอะดี?
บางครั้ง ฉันก็ยังกลับไป ฝัน เหมือนเด็กสาว
ที่จะได้เป็นนางเอกละคอนซักเรื่อง
นางเอกผู้เปราะบางและใสซื่อแสนสะอาด
ที่จะได้พบกับเจ้าชายของฉันและครองรักกันอย่างมีความสุข
ใช่ บางครั้ง ฉันก็ชอบความโรแมนติก
แต่ฉันรู้ มันไม่เหมาะกับผู้หญิงแข็งกระด้างอย่างฉันหรอก
ทุกวันนี้ที่เห็นอยู่ฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงที่แก่แดดแก่ลม
เพราะยืนอยู่กลางลานหญ้าเตียนๆโดยไม่มีกำบังมานานเกินไป
และมองนกสีขาวที่บินบนฟ้า
พลางอิจฉาว่าอยากจะผิวขาวเหมือนปีกของนก
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไร แม่ฉันก็เป็นคนดีที่สุดในโลกเสมอ
ถึงแม้ท่านจะถูกสังคมทำร้ายจนหัวใจท่านแข็งด้านชามากขึ้นเรื่อยๆ
แต่จะว่าใครได้ โลกนี้โหดร้ายเหลือเกินนี่
ขอแค่หัวใจข้างในยังอ่อนนุ่มอบอุ่น ฉันก็พอแล้ว
แอบนั่งคิดไปเรื่อยๆว่าจะเขียนอะไร
เพราะง่วง ปวดหัว อาเจียน นอนไม่หลับ
ซึ่งอาการทั้งหมดนั่น ฉันสามารถทำให้มันหายได้ด้วยยา
แ่ต่ฉันจะไม่่กินยา
ฉันเคยทุ่มเทบางอย่างลงไปแบบโง่ๆ
และก็โดนด่าว่าโง่กลับมา
แต่ของบางอย่าง ถ้าไม่แสดงความโง่ มันคงไม่ชัดเจน...